Parijs van 2000 tot nu

Parijs in de 21e eeuw

Met meer dan 28 miljoen bezoekers is Parijs is een van de populairste steden van de wereld. De hoofdstad heeft iets meer dan twee miljoen inwoners, waaronder studenten en mensen die er tijdelijk werken. In 1851 was drie procent van de Fransen inwoner van Parijs, in 2001 was dat percentage gestegen tot 4 procent.

In de buitenwijken en de voorsteden van het Île de France wonen ongeveer 11 miljoen mensen, die door snelle, goedkope en relatief aangename treinverbindingen naar de binnenstad worden gebracht om er te werken, winkelen, uit eten te gaan en vermaakt te worden.

Zomerhitte 

In de zomer van 2003 vond er een drama plaats: honderden oudere Parijzenaars overleden door oververhitting en uitdroging als gevolg van temperaturen ver boven de 40°C.
In juli dacht men nog dat het om een korte hittegolf ging en op de televisie werden mensen die de stad uitgingen geadviseerd om voldoende gekoelde dranken mee te nemen, maar half augustus was de situatie in Parijs zó kritiek dat er wachttijden van negen dagen waren voor begrafenissen. De regering zette hittegolven op de lijst van nationale noodsituaties, waarin voorzien wordt door het Plan Blanc. Dit geeft overheden speciale bevoegdheden in het geval van terroristische aanvallen en nucleaire ongevallen.

Paris Plage

Het wordt langzamerhand een must in de zomer om Paris Plage, het strand aan de Seine, te bezoeken. Van half juli tot half augustus, wanneer de meeste Parijzenaars de stad ontvluchten, wordt een gedeelte van de Rive Droite veranderd in een strand. Palmbomen staan, samen met 300 strandstoelen, 150 parasols en gestreepte tenten in 1000 m ingevoerd zand. De eerste Paris Plage vond plaats in de zomer van 2002 en burgemeester Delanoë heeft beloofd dat het nog vele jaren zal blijven.

Paris-Plage  

Paris Plage

 

Stad van protest

Parijzenaars zien het als een erezaak om de straat op te gaan om hun grieven te uiten door bijeenkomsten, protestmarsen en het opwerpen van barricades. Ondanks alle linkse protesten op straat, krijgt rechts de macht over Parijs altijd in handen als er gestemd moet worden. De verkiezing van een socialistische burgemeester in 2001, betekende dat de hoofdstad voor het eerst in ongeveer een eeuw door links geregeerd zou worden. De nieuwe burgemeester Bertrand Delanoë verkondigde trots: ‘Voor het eerst sinds 1909 hebben progressieve krachten de meerderheid. Parijs blijft de hoofdstad van de beweging ( … ) een nonconformistische stad die zich nooit zal overgeven.