Abélard en Héloïse

Een van de beroemdste tombes op Père Lachaise is die van Abélard en Héloïse. Er gaat een even romantisch als tragisch verhaal achter schuil. Deze grote literaire liefdesgeschiedenis heeft plaats als de geleerde logicus Abélard in 1118 op 39-jarige leeftijd naar Parijs komt.

Al gauw wordt hij door Fulbert, kanunnik van de Notre-Dame, ingehuurd om zijn nichtje Héloïse, die ergens tussen de tien en twintig jaar jonger moet zijn geweest, privé-onderwijs te geven. Tevens krijgt hij onderdak in het huis van Fulbert op het ILe de-Ia-Cité. De tragiek begint als Abélard en Héloïse verliefd op elkaar worden en Héloïse in verwachting raakt. Na de geboorte van hun zoon Astrolabe overtuigt de oudere leraar zijn leerlinge om in het geheim met hem te trouwen. Als haar oom Fulbert achter dit ‘bedrog’ komt, komt dat Abélard duur te staan: hij wordt door de mannen van Fulbert gecastreerd. Na deze tijd zien de twee geliefden elkaar niet of nauwelijks meer: Héloïse trekt zich terug in een klooster en Abélard werkt verder vanuit een abdij. Gedurende hun leven onderhielden zij echter een inmiddels zeer beroemde correspondentie. De twee geliefden worden vele eeuwen later uiteindelijk dan toch herenigd als zij in 1817 in een gezamenlijke tombe op Pere Lachaise worden bijgezet.

Abélard en Héloïse

Het graf van Abélard en Héloïse