Auguste Rodin

Auguste Rodin (Parijs, 12 november 1840 – Meudon, 17 november 1917) was een Frans beeldhouwer.

200px-Hoellentor

Porte de l’Enfer

200px-Hoellentor_Detail_gr

Detail van de Porte de l’Enfer

 

De uitzonderlijke meester-beeldhouwer werd geboren in Parijs waar hij een uitermate armoedige jeugd doorbracht. Op zijn 15e kon hij terecht in de Ecole impériale de dessin, genoemd la Petite Ecole. Zijn eerste leraren waren er Horace Lecoq de Boisbaudran en Jean-Baptiste Carpeaux. Aangemoedigd door zijn leermeesters, tracht hij toegelaten te worden tot de Ecole des Beaux-Arts, tot 3 keer toe, maar telkens wordt hij door de jury afgewezen. De academische conformisten vonden toen al zijn gepresenteerde ontwerpen te vrijpostig.

Rodin_1905

Door deze mislukking wordt hij echter niet ontmoedigd, maar hij is materieel wel verplicht te gaan werken bij decorateurs, die maar al te graag zijn uitzonderlijke handigheid op prijs stellen. De dood van zijn zuster, in 1862, brengt hem bij de Frères du Très-Saint-Sacrement.In 1863 ontstaat de bronzen zware buste van de superieur Saint Pierre-Julien Eymard, getuigend van een merkwaardige originaliteit door haar krachtdadige uitdrukking.

Rodin ontmoet Rose Beuret, met wie hij zijn hele leven gaat delen. In 1870 beeldhouwt hij haar buste.

In 1864 waagt hij een eerste inzending voor het Salon, maar zijn energieke Homme au nez cassé wordt geweigerd. Datzelfde jaar biedt hij zijn diensten aan bij de bekende Louis Carrier-Belleuse, die hem wel 5 jaar lang een aanvaardbare levenssituatie bezorgt, maar waarbij hij niet verder komt dan het eindeloos modelleren van nietszeggende beeldjes en decoratiemotieven voor theatergevels of protserige woningen.

In 1870 verblijft hij in Brussel, weer bij Carrier-Belleuse en hij zal pas in 1878 terugkeren naar Parijs. 1875 betekent echter het keerpunt in Rodins leven. Hij reist naar Italië en daar ontsluiten de Renaissance-werken van Michelangelo, zowel te Rome als te Florence, het genie van Rodin. Later zal hij schrijven aan Bourdelle:Mijn bevrijding van het academisme werd gecreëerd door Michelangelo.

Terug te Brussel geeft hij geestdriftig vrije loop aan zijn inspiratie en begint zijn lange, vaak polemische strijd tegen de decadente officiële kunst. Een magistrale l’Age d’airain is in 1876 een eerste resultaat. Hij wordt aangemoedigd door de bewondering van Rainer Maria Rilke, Stéphane Mallarmé, Octave Mirbeau en Léon Gambetta.

Dertien jaar lang, tussen 1879 en 1892, beleeft Rodin een tumultueus chaotisch amoureuze verhouding met zijn 24 jaar jongere leerlinge Camille Claudel, de 2 jaar oudere zus van de Franse dichter, schrijver, en diplomaat Paul Claudel. Drie weken voor haar dood trouwt Rodin met zijn levensgezellin Rose Beuret, in januari 1917. Tien maanden later sterft hij te Meudon, op 17 november 1917, 77 jaar oud.

Werken

200px-Rodin1

Honoré de Balzac

200px-Rodin_Madame_Fenaille_3qView

Gipsafgietsel van Madame Fenaille (1898) in het Stedelijk Museum te Amsterdam

In 1880 krijgt Rodin zijn eerste officiële bestelling. Het wordt zijn Porte de l’Enfer en hij wordt er beroemd mee. Hij werkt meer dan 6 jaar aan de meer dan 200 beelden die ervoor bestemd zijn. Geïnspireerd door de Divina Comedia van Dante behoren ook De kus en De Denker tot deze groep.

Zijn Porte de l’Enfer is nog niet afgewerkt, wanneer hij van de stad Calais een nieuwe opdracht krijgt, in 1886. Hij werkt tot 1888 aan De Burgers van Calais.

In 1889 creëert hij het monument Victor Hugo en voor Buenos Aires maakt hij in 1895 het monument Président Sarmiento. Intussen maakt hij van 1892 tot 1897 het schandaalverwekkende beeld Balzac, dat zelfs geweigerd wordt door de Société des gens de lettres.

Stijl

Rodin was een beeldhouwer van het impressionisme. Hij gebruikte de natuur om zijn werk levendig eruit te laten zien. Zijn werk valt op door het onregelmatige oppervlak, waarop de lichtval schitteringen veroorzaakt. Deze schitteringen geven het beeld beweeglijkheid. Dit effect was niet waar hij naar streefde. Met deze manier van tentoonstellen probeerde Rodin de stappen van de sculptuur te laten zien. Zoals de schilders hun werk opbouwden uit kleur- en lichtvlekken, zo bouwde Rodin zijn beelden uit klei en brons. Door het zichtbaar worden van het maakproces, wist Rodin het tijdelijke aspect in zijn werk naar voren te laten komen. Nog een kenmerk van impressionisme in de beeldhouwkunst is de opvatting dat de kunst autonoom is, de vorm en bedoeling zijn een eenheid en de kijker kan zien hoe het werk gemaakt is. Daardoor lijkt het soms zo dat het kunstwerk niet af is.

Bevriend met Claude Monet, Pierre Auguste Renoir en Stéphane Mallarmé, bereikt zijn vluchtig impressionisme ongekende hoogten en staan Antoine Bourdelle, Aristide Maillol, Charles Despiau, François Pompon, de Argentijn Sesostris Vitullo, de Duitser Georg Kolbe en de Rus Soudbinine sterk onder zijn invloed.

Naast de ontelbare sculpturen produceert hij een indrukwekkend aantal vlugge schetsen, tekeningen en al of niet gerehausseerde aquarellen veelal met een verwarrend erotisme, zodat sommige critici hem seksueel geobsedeerd gaan noemen.

Musea

In Parijs is Musée Rodin en in Philadelphia zijn aparte musea met veel werken van Rodin gevestigd. In zijn sterfplaats Meudon is een Rodin Museum met zijn gipsen beelden.

Andere musea met zijn werk zijn o.a.:

  • Musée d’Orsay in Parijs
  • Fine Arts Museums of San Francisco in San Francisco
  • Hermitage in Sint-Petersburg
  • Metropolitan Museum of Art in New York City
  • Museum of Modern Art in New York City
  • National Gallery of Art in Washington D.C.
  • Middelheim te Antwerpen
  • Museo Thyssen-Bornemisza in Madrid
  • Van Gogh Museum in Amsterdam
  • Kröller-Müller Museum in Otterlo
  • Singer museum te Laren
  • Van Abbemuseum te Eindhoven
  • Ny Carlsberg Glyptotek te Kopenhagen

Trivia

In de nacht van 16 op 17 januari 2007 beleefde de beeldhouwkunst een tragisch dieptepunt: uit de museumtuin van het Singer museum te Laren N.H. werd een afgietsel van de De Denker van Rodin gestolen, met grote lompheid van zijn sokkel getrokken, waarschijnlijk door middel van een touw, gebonden aan de trekhaak van een auto. Waarschijnlijk gaat het de dieven niet om de culturele waarde van het beeld, maar om de opbrengst van het brons of om een losprijs.