Champs-Élysées

De Champs Elysees is het ware hart van Parijs en loopt van de Arc de Triomphe naar de Place de la Concorde, met in het verlengstuk de tuinen van de Tuileriën en het Louvre. De beroemdste doorgaande weg van Parijs biedt een prachtig uitzicht en is tegelijkertijd een centrum van het uitgaansleven en een exclusieve winkelstraat. De rivier de Seine stroomt ten zuiden van de Champs Elysees.

Geschiedenis van de Champs Elysees

Ten tijde van Hendrik IV bestond dit gebied uit velden en moerassen. In 1616 liet, Maria de’ Medici, de Cours de la Reine aanleggen, een lange laan die langs de Seine liep, vanaf de Tuilerieën tot aan de huidige Place de l’Alma. Gaandeweg raakte de lommerrijke weg steeds meer in de mode voor plezierritjes met een karos. In 1667 verlengde Le Nótre het uitzicht vanaf de Tuilerieën door rijen bomen te planten op de vlakte die bekendstond als de Grand Cours. In 1709 werd deze vredige plek omgedoopt tot Champs-Élysées – Elyzeese velden. De hertog van Antin, directeur van de koninklijke tuinen, verlengde in 1724 de laan tot de hoogte of Butte de Chaillot, de huidige Étoile. Zijn opvolger, de markies van Marigny, breidde de laan in 1772 uit tot de Pont de Neuilly. Twee jaar later bracht Soufflot de helling terug door meer dan 5 m van de Butte de Chaillot te laten afgraven. De uitgegraven aarde werd in de nabijheid gestort, wat aan de verhoging in de Rue Balzac nog te zien is. Aan het einde van de 18de eeuw waren de Champs-Élysées nog een woest, verlaten en onveilig gebied. In de omgeving stonden niet meer dan zes particuliere landhuizen. Een daarvan, het Hótel Massa, werd later afgebroken en in de buurt van het Observatoire steen voor steen weer opgebouwd. Toen de geallieerden in 1814 Parijs bezetten, sloegen zij hun kampementen op in dit groene hart van de hoofdstad. De Engelsen en de Pruisen installeerden zich in de Tuilerieën en op de Place de la Concorde, de Russische troepen bivakkeerden onder de bomen van de Champs-Elysées. Het duurde twee jaar voordat de aangerichte schade was hersteld.

Vanaf 1828, de laan werd in dat jaar eigendom van de stad, werden fonteinen, voetpaden en gasverlichting aangelegd. Onder Napoleon III was dit een geliefde ontmoetingsplaats. Zo was de plek ook populair onder mensen die graag over de elite roddelden. Aan weerszijden van de weg gezeten, spiedden zij naar bekende persoonlijkheden en hun gezelschap die, te paard, in tilbury’s, coupés, of andere voertuigen in dikke stofwolken langsreden. Hele menigten werden aangetrokken door de cafés met muziek – zoals het Alcazar, dat in 1840 door Hittorff werd herbouwd – restaurants, panorama’s en circussen. Nog drukker was het wanneer er paardenrennen werden gehouden in Longchamp en tijdens de grote wereldtentoonstellingen van 1844, 1855, 1867 en 1900. Tot 1870 trok het Bal Mabille, gelegen nabij de Allée des Veuves, de huidige Avenue Montaigne, een groot publiek. In deze buurt, waar veel lichte vrouwen hun eeuwenoud beroep uitoefenden, dirigeerde Olivier Metra vol overgave vrolijke polka’s en mazurka’s bij het licht van 3000 gaslantaarns. Vlakbij in de Jardin d’Hiver speelde de musicus Sax op een nieuw instrument, de saxofoon.

Vandaag de dag heeft de avenue veel van zijn aristocratische waardigheid verloren, maar de aantrekkingskracht en de schittering zijn er niet minder om. Op 14 juli trekken militaire optochten met muziekkorpsen nog altijd veel publiek en de Parijzenaars komen hier ook graag op 31 december het nieuwe jaar inluiden. Ook op ogenblikken dat sterke patriottistische gevoelens naar boven komen, zoals op de laatste dag van de Tour de France, of het wereldkampioenschap voetbal in 1996, is de Triomfweg het punt waar de Parijzenaars spontaan toestromen. Dat gebeurde ook toen Parijs op 26 augustus 1944 werd bevrijd en tijdens de demonstraties van mei 1968 en bij de stille tocht als eerbetuiging aan generaal De Gaulle op 12 november 1970.

Champs Elysees

Het gedeelte van de Champs-Élysées, dat ligt tussen de Arc de Triomphe en het Rond Point (een van de rotondes aan de Champs Elysee) is de op één na breedste doorgangsweg (71 meter) van Parijs. De Avenue Foch, welke loopt van de Arc de Triomphe naar Bois de Boulogne, is 120 meter breed. Tegenwoordig vindt men langs de Champs-Élysées vooral luchtvaartmaatschappijen en verkeersbureaus, autoshowrooms en banken, afgewisseld door bioscopen en grote cafés. In de winkelgalerijen kan men de fraaie etalages van modehuizen bewonderen. Les Champs op nr. 84 en Point-Show op nr. 68 zijn voorbeelden van winkelcomplexen naar Amerikaans model waar bioscopen, restaurants en winkels onder één dak zijn samengebracht. De herenhuizen en de uitgaansgelegenheden uit het Second Empire zijn nu verdwenen, zodat de avenue geen geschiedenis lijkt te hebben. De enige uitzondering hierop bevindt zich op nr. 25. Dit herenhuis werd gebouwd voor La Païva, een Poolse avonturierster. Het staat bekend om de diners die er werden gegeven met gasten als de gebroeders Goncourt en de filosofen Renan en Taine. Ook het trappenhuis van onyx, waarschijnlijk enig in zijn genre, geniet grote bekendheid. Een straat, een café en een bioscoop zijn genoemd naar Le Colisée, een in 1770 gebouwd amfitheater met 40 000 zitplaatsen.
Het Rond-Point is een van de twee rotondes aan de Champs Elysee (de overige is de grotere rotonde om de Arc de Triomphe). Op dit door tuinarchitect Le Notre ontworpen plein contrasteren de huizen uit het Second Empire met de moderne winkelpanden. Vanaf dit punt zijn er fraaie uitzichten.
Tussen het Rond-Point en de Place de la Concorde liggen de tuinen, de avenue Gabriel, Avenue Marigny, Place Clemenceau, Avenue Winston Churchill, Petit Palais, Grand Palais, Palais de la Découverte, Pont Alexandre III, restaurant Ledoyen en Espace Pierre Cardin. Dit is het groene gedeelte van de Champs-Élysées. Langs de lanen staan rijen majestueuze oude kastanjebomen met hier en daar een paar paviljoens en een enkele draaimolen voor kinderen ertussen.

 

Avenue Gabriel

Aan de noordkant van deze avenue, die parallel loopt met de Champs-Élysées, liggen de schaduwrijke achtertuinen van de grote herenhuizen aan de Faubourg St Honore. Een van die huizen is het Palais de l’Élysée, de ambtswoning van de Franse president, dat een fraai smeedijzeren hek met een vergulde haan rijk is. Ook bevinden zich hier de ambassade van Groot-Brittannië, de ambassade van de Verenigde Staten, gevestigd in het voormalige huis van de gastronoom Grimod de la Reynière, en het gebouw van de Cercle de l’Union Interalliée. Deze vereniging stelt zich tot taak de vrede tussen de volkeren te handhaven door wederzijdse contacten te bevorderen.

champs-elysees-paris

 

Avenue Marigny 
Het Théatre Marigny werd in 1853 ontworpen door Garnier en vanaf 1855 vrijwel uitsluitend door Jacques Offenbach gebruikt om het Parijse publiek met zijn operettes te vermaken. Op donderdag, zaterdag en zondag wordt er naast het theater een postzegel markt gehouden. Het monument op de hoek van de Avenue Marigny is opgericht ter ere van de verzetsheld Jean Moulin.

Place Clemenceau 
Op dit plein staat een bronzen standbeeld uit 1932 van de staatsman Clemenceau, De vader van de overwinning, van de hand van François Cogné. Het Théatre du Rond-Point is de thuisbasis van het toneelgezelschap Marcel-Maréchal. Eerder deed dit gebouw dienst als overdekte ijsbaan en oorspronkelijk was er een panorama in ondergebracht.

Avenue Winston-Churchill
Vanaf het midden van deze avenue is het uitzicht op de Invalides bijzonder fraai. Het Petit Palais werd opgetrokken ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1900. De architectuur van steen, het peristilium van Charles Girault en de decoratie aan de buitenkant in de stijl van de Derde Republiek hebben vroeger wel kritiek uitgelokt maar worden tegenwoordig zeer gewaardeerd.

Petit Palais
In dit gebouw worden altijd bijzondere tentoonstellingen gehouden. De catalogi die daarbij worden uitgegeven, zijn zo goed geschreven dat ze later als naslagwerk dienst kunnen doen. Het Musée des Beaux Arts de la ville de Paris heeft een groot aantal legaten gekregen, die hier ook worden tentoongesteld. De Dutuit-verzameling bestaat uit antiek, kunstvoorwerpen uit de Middeleeuwen en de Renaissance, schilderijen, tekeningen, boeken, emaillewerk en porselein, terwijl de Tuck-verzameling meubilair en kunstvoorwerpen uit de 18de eeuw omvat. De verzameling van de stad Parijs, die bestaat uit werken van 19de-eeuwse kunstenaars als Ingres, Delacroix, Courbet, Dalou, de leden van de school van Barbizon en de impressionisten, is hier eveneens ondergebracht. In zalen aan de zuidkant zijn de grote doeken met historische en religieuze voorstellingen van Gustave Doré te bewonderen. De zalen aan de noordkant bevatten werken van Carpeaux en van Dalou. Het museum biedt de gelegenheid de verschillende kunststromingen te volgen die voortkwamen uit de academische traditie, vervolgens door de École des Beaux-Arts en de Parijse salons werden geïnstitutionaliseerd en die leidden tot het realisme en individuele expressie.

Grand Palais 
Langs de hele voorkant van deze grote tentoonstellingsruimte loopt een Ionische zuilengalerij met daarachter een fries van mozaïeken. Op de hoeken staan kolossale quadrigae, beelden van met vier paarden bespannen strijdwagens. Verscheidene decoratieve elementen in de ‘modern style’ van rond de eeuwwisseling zijn her en der aan de buitenkant van het gebouw aangebracht. Het interieur bestaat uit één grote glazen ruimte overdekt met een afgeplatte koepel. Het Grand Palais, waar vroeger elk jaar belangrijke tentoonstellingen werden gehouden, zoals de Autoshow en de Huishoudbeurs, is geheel gerenoveerd. Nu beschikt het over alle faciliteiten voor conferenties, een bibliotheek en een gesloten televisiecircuit. De Galerie van het Grand Palais (ingang Avenue du Général Eisenhower), is nu een cultureel centrum met een totale expositieruimte van bijna 5000 m2 voor tijdelijke tentoonstellingen. Aan de zuidkant is een deel van het gebouw afgestaan aan de universiteit Paris-IV en aan de westkant wordt een deel gebruikt door het Palais de la Découverte.

Palais de la Découverte
Dit Paleis aan de Avenue Franklin-D. Roosevelt laan is erg interessant. Een halve dag is het minste dat de bezoeker moet uittrekken voor dit museum voor wetenschap, dat in 1937 werd opgericht op initiatief van de grote natuurkundige Jean Perrin. Men kan hier kennis nemen van de belangrijkste natuurkundige wetten en hun toepassingen, of bestaande kennis ophalen. Aan de talrijke activiteiten die er worden georganiseerd, mag de bezoeker ook vaak zelf deelnemen. (Let op: mondelinge en schriftelijke uitleg uitsluitend in het Frans.) De eerste verdieping van het museum richt zich vooral tot de jeugd, die hier aan de hand van leerzame en dikwijls spectaculaire demonstraties alles te weten kan komen over dierkunde, zoals het leven van ratten en kikkers, maar ook over elektrostatica. Allerlei natuurkundige principes worden door interactieve proeven in de Salie Eureka in beeld gebracht. Op de tweede verdieping komt vooral de kennis van de hemel en het heelal aan bod. Een zaal is aan de zon gewijd en er is een planetarium, een wonder van optisch vernuft en precisiemechaniek, waar de bezoeker op spannende wijze in de astrologie wordt ingewijd. Het gevarieerde programma behandelt nu eens het zonnestelsel, dan weer sterren, melkwegen of verduisteringen. Voor de andere onderwerpen op deze verdieping, zoals optica, biologie en wiskunde, wordt van de bezoekers wel enige kennis verwacht. Op borden is echter gedetailleerde uitleg te lezen. Proeven worden hier niet gedaan. De bovenste verdieping is aan geologie en kernfysica gewijd. Het verdient aanbeveling een bezoek af te stemmen op het wisselende programma van de activiteiten en voorstellingen, dat op een wit bord in de hal bij de ingang te vinden is. Bovendien vinden in het museum het hele jaar door wisselende tentoonstellingen plaats, die aan de hand van videoprogramma’s, spelletjes en lezingen gemeenschappelijke kennis verschaffen over zeer uiteenlopende onderwerpen als de aspirine, de wereld van de multimedia en de ontdekkingsreizen naar de noordpool.

Pont Alexandre III
Deze brug werd gebouwd ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1900 en geldt als voorbeeld van de staalconstructies die door architecten werden toegepast en van de stijl die destijds in de mode was. De wapens van Rusland en Frankrijk herinneren aan Alexander III, de vader van Nicolaas II van Rusland, die de eerste steen legde. De brug, die de Seine met één enkele, schitterende korfboog overspant, biedt een prachtig uitzicht op de Invalides.

Restaurant Ledoyen
Ten tijde van Lodewijk XVI was dit een eenvoudige plattelandsherberg waar voorbijgangers verse melk dronken, regelrecht afkomstig van de koeien die buiten graasden.

Espace Pierre Cardin 
Vroeger was dit het Théatre des Ambassadeurs. Nu worden hier tentoonstellingen gehouden en concerten, toneelstukken en dansvoorstellingen gegeven.

google_street_view_logo

icon-car.pngKML-LogoFullscreen-LogoQR-code-logoGeoJSON-LogoGeoRSS-LogoWikitude-Logo
Champs-Élysées

loading map - please wait...

Champs-Élysées 48.871010, 2.303653