Sacré-Coeur

De Sacré-Coeur kent haar ontstaan in een van de meest woelige periodes van de Parijse geschiedenis. Na het verlies van de Frans-Duitse oorlog (1870-1871), dat het land in een staat van depressie wierp, en het bloederige neerslaan van de Commune (1871) werd besloten tot de bouw van de Sacré-Coeur.

Dat is vooral te danken aan de Franse zakenman Alexandre Legentil die met de bouw van het Heilige Hart van Christus verlichting en betere tijden voor de Parijzenaars beloofde te bewerkstelligen  maar ook gold als boetedoening voor de misdaden van de Commune. De belofte van Legentil werd in 1872 overgenomen door de aartsbisschop van Parijs, Gilbert, en nog in hetzelfde jaar werd een commissie gevormd die deze ‘nationale belofte’ moest realiseren. Het Franse parlement gaf uiteindelijk op 24 juli 1873 toestemming de bouw te beginnen. Hoewel er werd gesproken van een ‘nationale belofte’, vooral uitgesproken door de katholieke kerk, was lang niet iedereen het eens met de bouw. De bekendste opposanten waren Georges Clemenceau en Émile Zola, die het gebouw als symbool van onderdrukking zagen.

dome-of-sacre-coeur-paris

In 1874 wordt een openbare competitie uitgeschreven waaraan architecten mochten deelnemen. Slechts 78 plannen werden ingediend. Paul Abadie wist zijn concurrent Viollet-le-Duc met twaalf stemmen tegen vijf te verslaan.
Met de bouw van de basiliek werd op 16 juni 1875 begonnen. Gekozen was voor een Romeins-Byzantijnse stijl, en er werd dus gebroken met de neogotische stijl die aan het einde van de 19de eeuw niet meer zo in de smaak viel. Zoals niet geheel ongebruikelijk duurde de bouw veel langer dan verwacht en vielen ook de kosten beduidend hoger uit dan geraamd. De basiliek rust dan ook op 33 m diepe funderingen, en is 85 m lang, 35 m breed en 83 m hoog. Architect Abadie heeft zijn ontwerp overigens nooit voltooid gezien: hij stierf in 1884 en er werkten vervolgens nog vijf architecten aan de bouw totdat deze in 1914 eindelijk af was. In verband met de Eerste Wereldoorlog werd de Sacré-Coeur pas in 1919 ingewijd.

cur

Het interieur van de Sacré-Coeur staat niet te boek als de indrukwekkendste van Parijs. Het interessantst zijn de mozaïeken van Henry Pint a, Luc-Olivier Merson (in het bijzonder het Byzantijnse mozaïek van Jezus), Marcel Imbs en Henri Marcel Magne.
Een bezoek aan de crypte en de koepel is zeker aan te bevelen. De crypte heeft onder meer een kapel waar een stenen urn het hart van Legentil bevat. Via de crypte leiden 237 niet al te comfortabele treden (een beetje conditie is vereist) naar de top van de eivormige koepel. Deze biedt een prachtig uitzicht op Parijs. Van daar is ook een goede blik te werpen op de klokkentoren die een van de zwaarste klokken ter wereld kent: La Savoyarde van 18,5 ton. Wie zich overigens afvraagt hoe het komt dat de Sacré-Coeur zo mooi wit weet te blijven: de basiliek is opgebouwd met kalkachtige stenen uit Chäteau-Landon die bij regenval een witte substantie loslaten waardoor de basiliek alleen maar witter wordt.

Adres:
Parvis du Sacré Coeur 75018, Parijs
Tel: +33 (01) 5341 8900

Openingstijden:
De basilique is geopend van 06.00 – 22.30, de dome en de crypte van 09.00 – 17.00.

Entreeprijzen:
De toegang tot de basilique is gratis.
Voor de crypte en de dome: €5,00

Openbaar Vervoer:
Metro: Anvers (2), Lamarck-Caulaincourt, Abbesses(12), Château-Rouge(4)
Bus: 30, 54, 80, 85, Montmartrebus