Les Halles

Deze beroemde vers-opbrengsmarkt was hier voor bijna achthonderd jaar gevestigd.

De naam komt voort uit hier gebouwde voedselzalen van rond 1200. In de 19de eeuw werd de markt onder grote zuilen van glas en staal herontworpen.

Deze centrale markt voedde heel Parijs, en verkocht zelfs aan de hotels en restauranthandel als aan de lokale markten. De Franse auteur Émile Zola schreef een roman over het, genaamd ” de buik van Parijs.”

Tegen het einde van 1969, leidde de gaos die door leveringen, vrachtwagens, portiers, en bergen van afval werden veroorzaakt tot zijn sluiting. Bijvoegsel: De verkopers van Les Halles waren een essentieel deel van de machines van de markt. Zij waren beroemd voor hun humeur en hun marktgeschreeuw. Op deze foto dragen ze hun traditionele sombrero of hoeden, die hun halzen tijdens het dragen van de zware ladingen beschermden.

leshalles

leshalles2

Door de overlast en het protest van Parijzenaars, werden de oude zalen in de jaren ’70 gesloopt. De nieuwe ontwikkeling bestaat uit een reusachtig ondergronds winkelcomplex, met nieuwe tuinen op grondniveau , maar ook dit complex zijn ze al weer aan het vernieuwen. Deze waren verfraaid met metaalstructuren ontworpen door de kunstenaars Claude en françois-Xavier Lalanne, om de originele architectuur van de oude Halle op te roepen. De groothandelaars van de cateringshandel kun je hier nog steeds vinden; de chef-koks komen uit de hele wereld om hier hun kookgereedschap aan te schaffen zoals Dehillerin en Simon.

In de oude dagen kwamen de mensen hier tot laat in nacht uiensoep, een locale specialiteit eten, omdat het goedkoop en versterkend was. Ook vandaag nog kun je van deze traditionele schotel genieten.