Montparnasse

Deze drukke wijk Montparnasse is vernoemd naar het hoge gebouw de Montparnasse die zich er bevindt.

De wijk ligt ten zuiden van Parijs en is vanouds bevolkt door kunstenaars en arbeiders. In de wijk zijn in de afgelopen 20 jaar grote renovatieprojecten uitgevoerd. Dankzij het grote aantal bioscopen, cafés en brasseriën is Montparnasse een uitgaanscentrum, waar men zich tot diep in de nacht kan vermaken.

Uit het puin van oude steengroeven was hier in de loop der eeuwen een heuvel ontstaan die langzamerhand begroeid raakte. De studenten die in de 17de eeuw door koningin Margueretha van de Pré-aux-Clercs waren verjaagd, vonden hier een toevluchtsoord waar ze vrijuit hun gedichten konden voordragen. Ze noemden het verlaten oord de Parnassusheuvel, naar de heilige berg van Apollo en zijn muzen. In de 18de eeuw werd het terrein geëgaliseerd, maar de naam is blijven voortleven in die van de boulevard die over een deel van de muur loopt die de belastingpachters met tolhekken en al aan het einde van de 18de eeuw hadden aangelegd.

Ten tijde van de Franse Revolutie schoten cafés en andere gelegenheden aan de rand van de stad als paddestoelen uit de grond. De tuinen var Montagnes-Suisses en Elysées Montparnasse en de dansgelegenheden Arc-en-ciel er Grande Chaumière werden druk bezocht door feestvierders. Vanhier uit verspreidde de polka en de cancan zich over Parijs. Op het Carrefour de l”Observatoire, waar nu de Closerie des Lilas staat, bevond zich vroeger de dansgelegenheid Bullier. In groten getale trok het publiek naar dansgelegenheid Constant en de dranklokalen van het dorpje Plaisance, dat toen nog niet door de grote stad was opgeslokt. Daar werd de mazurka gedanst en de dorst gelest met de wat zure Suresnes-wijn.

Haussmann, prefect (het hoofd) van het departement Seine, had deze ontwikkeling met lede ogen aangezien en besloot in te grijpen. Hij liet de Rue de Rennes, de Boulevard Arago en de Boulevard d’Enfer (thans Boulevard Raspail) aanleggen, waardoor de dorpjes Plaisance, Vaugirard en Montrouge bij Parijs werden ingelijfd.

tour-montparnasse-BIG

Omstreeks de eeuwwisseling trokken tal van avant-gardistische kunstenaars, dichters en schrijvers naar Montparnasse. De eersten die zich in de wijk vestigden, waren Alfred Jarry, Rousseau, bijgenaamd de douanier, en Henri Murger, die er zijn Taferelen uit de bohème had gesitueerd. Daarna volgden onder anderen Apollinaire, Max Jacob en Jean Moréas. Het oude, door Eiffel ontworpen wijnpaviljoen dat op de Wereldtentoonstelling van 1900 had gestaan, werd aan de Rue de Dantzig nr. 52. naast het slachthuis van Vaugirard, opnieuw opgetrokken. Op de twee verdiepingen van het ronde hoofdgebouw met het kubistische dak woonden en werkten 24 schilders in piepkleine vertrekken. waaraan het gebouw de bijnaam La Ruche, de bijenkorf, te danken had. In de aangrenzende paviljoens bevonden zich over het algemeen wat ruimere, voor beeldhouwers bestemde ateliers. Onder het wakend oog van de goedmoedige Pièrre Boucher, zelf als beeldhouwer mislukt, nam deze wirwar van optrekjes al spoedig de plaats in van het Bateau-Lavoir. Tal van arme, vaak buitenlandse kunstenaars als Modigliani, Soutine, Chagall, Zadkine en Léger vonden er onderdak en atelierruimte. In deze kleine, benarde ruimten ontstond de beweging van het expressionisme. Hier werd ook uitgebreid gediscussieerd en gedebatteerd onder de bezielende leiding van Russische politieke vluchtelingen als Lenin en Trotski, componisten als Strawinsky, Satie en leden van de Groupe des Six, buitenlandse beeldende kunstenaars en schrijvers als Hemingway, Foujita, Picasso, Eisenstein, Blasco Ibainiez, Man Ray, Cendrars, Fargué,
André Breton, Cocteau en vele anderen. Het was de gouden tijd van de École de Paris, die tot het midden van de jaren dertig bloeide. De Spaanse Burgeroorlog en daarna het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog betekenden het einde van deze stroming.

De oude, internationaal georiënteerde kunstenaarswijk werd gaandeweg een echte Parijse buurt. In de uitbundige, materialistische en exhibitionistische sfeer van na de oorlog werd het Carrefour Vavin de ‘navel van de wereld’. Daar reden de felgekleurde coupés af en aan en liepen modieuze types in opvallende en uitdagende kleding de buurtbewoners voor de voeten. In cafés als de Dingo, de Viking en de Caméléon dronk men geen kopje koffie meer, maar vreemde, nieuwerwetse drankjes en exotische cocktails, en de sluitingstijden werden steeds meer naar de vroege ochtend verschoven. Hier begon de Amerikaanse invloed van de jaren vijftig zich te doen gelden, zoals Hemingway opmerkte.

Na de stadsvernieuwing werd het Maine-Montparnasse complex een zakencentrum, terwijl in de wijk Vandamme-Nord zowel kantoren als woningen, sportcomplexen en hotels te vinden zijn. Daarachter heeft het dorpje Plaisance, dat nog geen eeuw geleden buiten de stad lag, plaats gemaakt voor moderne torenflats en zo een totaal ander aanzien gekregen. Tussen de arbeiders, ambachtslieden en middenstanders uit de buurt lopen nog steeds talloze boemelaars en artiesten, aangetrokken door de vele cafés, bioscopen en nachtclubs langs de Boulevard du Montparnasse.

In de wijk Montparnasse vindt u onder andere:

Tour Montparnass
Musée Bourdelle
Musée de la Poste
Place de Catalogne
Église Notre Dame du Travail
Cimitière Montparnasse

google_street_view_logo

icon-car.pngKML-LogoFullscreen-LogoQR-code-logoGeoJSON-LogoGeoRSS-LogoWikitude-Logo
Montparnasse

loading map - please wait...

Montparnasse 48.840309, 2.330150